Crown Vic

Toen we donderdag in Chicago onze auto gingen ophalen mochten we er zelf eentje kiezen. We hebben er dan een zwart "démodé" model van tussen gehaald. Een Ford Crown Victoria, blijkbaar een type dat sinds 1979 niet meer is gewijzigd en bekend als de Crown Vic. Hagelnieuw is de onze, maar echter niet meer te koop. Enkel nog in gebruik bij enkele verhuurbedrijven, de vele politiekorpsen in de VS en als (gele) taxi in New York. Is standaard voorzien van een volledige zitbank vooraan zodat je met drie naast elkaar op de eerste rij kan zitten. Tijdens korte (alléén dan) ritjes mag Alina, met een big smile, vooraan tussen ons zitten...  
Deze morgen vroeg zijn we vertrokken richting Oosten (route 6 east). Een rit van 400km, voor een groot deel door Indiana, langs verwaarloosde boerderijen en halfverlaten dorpen. Overal waar je keek stonden huizen te koop, soms zelfs hele blokken. Het aantal trailerparken was niet op één hand te tellen, steeds meer vragen we ons af waar de "States" hun status van rijkste (ontwikkelings?)land ter wereld blijven vandaan halen? Uitzondering waren enkele counties bevolkt met de "Amish". Prachtig verzorgde landerijen én de enigen dewelke we aan het werk zagen op de velden. Ze blijven koppig volhouden aan hun tradities, hun filosofie/ideologie is echter de mijne niet. We vroegen ons af waarom ze trouwens met die afzichtelijke zwarte paardekarren blijven rondrijden....? Anderzijds, in Brugge mag je ook geen aluminium raamkozijnen steken, de touristen zouden kunnen wegblijven...!

Ondertussen zijn we aangekomen in Bowling Green. Een gezellig en levendig provinciestadje in de staat Ohio, vanuit Detroit een dik uur rijden naar het zuiden. Zonder universiteitscampus zou het waarschijnlijk ook hier een dooie boel zijn.
Wat ons al sinds Chicago opvalt: de mensen zijn hier een pak vriendelijker, aangenamer en heel wat minder arrogant dan wat we op vorige trip door een aantal zuidelijker staten hebben meegemaakt....