Amai, da blijft hier maar duren.... Vandaag nog maar eens 400km naar Erie (aan Lake Erie). Het eerste stuk over de highway en vanaf Cleveland verder via de binnenwegen. We kunnen ons maar niet van de indruk ontdoen door een aantal flink verarmde staten te rijden die het hoogtepunt van hun rijkdom al een hele tijd geleden hebben zien passeren. Steeds weer glijden desolate dorpen, vervallen huizen en roestige autowrakken aan ons voorbij. Overal ligt afval langs de weg en in de voortuinen van de ontelbare verkrotte woningen stapelt het vuil en de rommel zich op. We zijn net iets gaan eten in de haven van Erie en nadien al eens downtown gaan zien. Toen we terugreden naar ons hotel stuurde de GPS ons door een industriegebied waar je gewoon depressief van zou worden, behalve dan met een graad in de industriële archeologie. De ene fabriek naast de andere stond gewoon te vervallen, we waanden ons in de tijd van de "great depression".
Geen opmerkingen:
Een reactie posten